احیایش کردم بعد ازیک هفته جان کندن ...... 

ااینجا برایم پر است از خاطره هایی که همه اش را شریکم با تو .... 

فقط خدا میداند چند بار این صد و اندی کامنت را بالا و پایین کردم و ذهنم را وادار به یاداوری ....... 

ذوق مرگم ....ذوق مرگ اینجا بودنم.........

پ .ن رفیق جان ........حالم خوب است از داشتن همه حرفهای خوبت  ممنونم  . 

پ.ن وکیل جان .......چه خبر از مخ متورمتان  

به قول جناب حافظ  

شراب تلخ میخواهم که مرد افکن بود زورش 

                                                     که تا یکدم بیاسایم ز دنیا وشر و شورش   

دلم میخواد بنویسم ....از نو ....شاید سبک شدم ........

همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید اخر......................

هر کس از مهره ی مهر تو به نقشی مشغول ....................

*یه روز همه ی جسارتم و جمع میکنم وبدون اینکه لبام بلرزه و اشکام سرازیر شه  همه ی بی کسیم و واست فریاااد میکنم ...تا شاید بدونی ...بفهمی .....که اگه این روزااا تلخم ...زهرم ...سردم ....درد درد این قلب شکستست  است که حالا چند سالی میشه که  عشق و نفرت تو  رو میون عشقای دیگش پنهون میکنه که نکنه این زخم کهنه سر باز کنه و  .... آی که چقدر دل دل کردم تو اخر هفته ی خلوت مردادی بشینم رو به روتو و برات بگم .....همه ی همه ی ان چیزی رو که باید بگم ......اما میدونم ...میدونم که نه تو طاقت شنیدنش و داری و نه من ظرفیت گفتنش و ......نوشتن این چندخط  پس این صفحه ی سفید هم حال خوشی نداره چه برسه به ......

*آی که چقدر دلم تنگ شده برای تویی که همه ی این سالا بی مدعااا  فقط گوش دادی به هق هق هایی که نشد براش بگم  ....که انقدرصدایی نشنیدم و نشنیدم که از بی چارگی این شبهای کش دار بی تو و او پناه اوردم به اینجاااا ....بد دردیه نازنین ....که حالا خیالمه بی تو ام .....بی تو ارام جان ...بی تو

*چقدر دیر ...نوش دارو بعد مرگ سهراب به چه کارم می اد اخه   .....با دست پس زدنی و با پا پیش کشیدنی ...نخواستم و نیومدم چرا که ....

حرفی برای گفتن نبود .....نه این که نبود .....بود ولی به شکایت ...

.هنوز هم چشمیست که تر میشود با شنیدن نام زیبای تو  .....اماااااااااااااااا.......دلگیرم عزیز جان ...دلگیر ...دلگیر زخم های بی مرهم ...دلگیر سلام های بی پاسخ  ...دلگیر ....

*عاشق چه کند گر نکشد بار ملامت

*رفیق خیل خیالم خوشست خاطرم از فکر این خیااال دقیق .....

*.....................................

حال همه ی ما خوب است .......

امااااااا تو باور نکن ......

قاصد روزان ابری, داروگ, کی می رسد باران؟

همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو

                                                 چهره بنما دلبراا تا جان بر افشانم چو شمع

گاه حادثه ای تمام باورهایت را به هم می ریزد و تو مجبوری به خودت فرصتی بدهی. فرصتی برای یافتن, جستن و پیدا کردن چیزی که خودت نمی دانی چیست اما به یقین وقتی آن را یافتی می فهمی که آن همان چیزیست که از دست داده ای و یا چیزی که به آن نیازمندی. آن چیز یک باور است, باوری سبز در دلت و تا آن موقع احساس می کنی که آواره ای . . .*

*واگویه ای از رضای خانه سبز وقتی که بی عاطفه اش در قبرستان قدم می زد.

ظلم است قطره‌ی شبنمی حتی
شب از حرف و حدیث باد بترسد و

روز از گفت‌وگوی گل !

                                                 سید علی صالحی

*چقدر پنج شنبه هایم بی تو تنهایند ...دروغ چرا همه ی شنبه هایم ...همه ی شنبه های بی تو ....

*چنگ در پرده همین میدهدت پند ولی     وعظت انگاه کند سود که قابل باشی

دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگو   .....

*عزیز همیشه و هنوز من... سلام!

قول بده که خواهی آمد
اما هرگز نیا
اگر بیایی
همه چیز خراب میشود
دیگر نمیتوانم
اینگونه با اشتیاق
به دریا و جاده خیره شوم
من خو کرده ام
به این انتظار
به این پرسه زدن ها
در اسکله و ایستگاه
اگر بیایی
من چشم به راه چه کسی بمانم؟

                                                               رسول یونان

چشم تر دامن اگر فاش نکردی رازم ...........

چه راه دور!
چه راه دور بی پایان!
چه پای لنگ!
نفس با خستگی در جنگ
من با خویش
پا با سنگ!
چه راه دور
چه پای لنگ!

                         شاملو

درد ...معده ...الرژی ....عطسه

درد ...دندان ...خون ...بینی

درد ....سر ...ضعف ...ضعف

درد ...چشم ...اشک ...اشک  

درد ...درد ..درد...........دردسر

*دردم نهفته به ز طبیبان مدعی .........با شماااام خانوم دکتر از خود متشکر ....با شمااا که......

*از بد حادثه اینجااا به پناه امده ام ......

*افتادم رو سر بالایی دنیاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا..........به هن هن افتادم ....

*اکسیژن ....لطفااااااااااااااا

*پر دردم ............................درد

                                         ..............................

                                 یاد اور ای صبا که نکردی حمایتی

                                         ...............................

                                 صد مایه داشتی و نکردی کفایتی

                                          ..............................

                                این اتش درون بکند هم سرایتی

                                          ..............................

                              ساقی بیا که نیست ز دوزخ شکایتی

ما به او مشتاق بودیم او به ماا مشتاق ......نه ...نه ...نه

هزار بار من این نکته کرده ام تحقیق .........

*................................................................

*..........................................................................