وداعی در میان نیست که این .......

                                    که این اغاز سلام  است ....

روحش شاد

"این جور میگویم گوش کن :جانت بی بلا ...دلت عاشق ...سرت پر باد ...سری که به ثریا میرسد ....احتیاط ...بدخواه داری و چند سفر در پیش ...دریا و زمین و هوا زیر پایت ....از کنار کوچه ای گذشته ای چشمی در چشمت افتاده و پیچی در کله ات ...درمان درد داری عنایتی کن تا بگویمت ...."

                   ( کولی کنار اتش )

گونیا خواهد گشود از دولتم کاری که دوش   

                                من همی کردم دعا و صبح صادق میدمید

.......

این لطایف کز لب لعل تو من گفتم که گفت 

                                    وین تطاول کز سر زلفت تو من دیدم که دید

عدل سلطان گر نپرسد حال مظلومان عشق 

                                   گوشه گیران را ز اسایش طمع باید برید

  *تهران در شب جمعه شب .. ادمااا دارن از غمگین ترین لحظه هاشون میگن .... مجری عجیب اصرار داره ثابت کنه ...برادر من خواهر من

اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد   شمااا و ساقی بهم تازین و بنیادش بر اندازین 

...........................بد جور تو ذوق میزنه ...گاهی

  *نوستالژی صدا ....زنده یاد عبدالهی ...

تازه احساس میکنم که چشام بارونیه 

                                              پشت این پنجره ها داره بارون می باره.....

*آی نسیم سحری ...دربست ......تا خود   .......

*تو این غبار بی کسی .....پر یادم ....یادم کن

همین

خداوندا اگر روزی بشر گردی.....ز حال ما خبر گردی......

پشیمان می شوی از قصه خلقت

از این بدعت

از این بودن

از این ماندن...

                             دکتر علی شریعتی

چو بید بر سر ایمان خویش میلرزم ...

کشف بزرگی بود... این که حرف هایم با تو تمااام شده است...تمااام که نه ...

 انگااار یاد گرفته ام سکوت کنم ...مثل تو ....این را از چشماانی که هرگز تر نشد و دلی هرگز نلرزید دانستم ..از تردیدی که نهیب میداد ...از ریحااانی که مات مانده بود و ثانیه شماری میکرد برای لحظه ی خداحافظی ...از دل دل کردن ها برای گفتن یا نگفتن ...از تماااام بی اعتمادی که ثانیه های بودنمان را رقم میزد ...از همه ی این هااا ....یادم باشد دیشب را در تقویم عمرم شطرنجی کنم که نبینم که نخوانم که ...یادم بماااند  تجربه ی گرانی بود ....گران

دستم را گرفته ای و میکشانیم به منجلاب بودن ...من که هر شب به سراغ حافظ میروم دیگر که را باید ببینم تااااباور کنی این را نمیخواهم ...

*این قرارماان بود ..یک قرار خوشایند نانوشته برای من ....حالا همهی گریه هااایم را خواب میکنم ...بی شعر بی ترانه ...بی قصه ....برای چشم هااای ورم کرده ام توجیه میسازم ...باورت میشود ...این همان ریحااان نیمه شب التماس هاست ....ریحااان دست به دامن او و او و او

یک چیز این معادله کم شده دیگر تقلایی برای حلش نیست ... 

حالا قرارچیز دیگریست .....ان قدر میروم ...میروم ..میروم ..تا ..فقط کافیست حس کنم....میدانی که ....بعد دست میکشم از رفتن ....رام میشوم ...رام

به فریاد دلم رس

*نیست ارامم هنوز ...یا راضیم کن یا یک جور هااای حالیم که باید راضی باشم راضی شوم ...

 به سامانم نمیپرسی نمیدانم چه سر داری    به درمانم نمیکوشی نمیدانی مگر دردم

*این جااا با همه ی دور بودنش برایم دوست داشتنیست حکم گوشه ایست برای همهی هق هقه های بی صدااااا ....حیف که واژه هایم تنگ اند ...

*گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب ...ولی عجیب دل به همین راه غریب و صاحب غریب ترش گره زدم ....

یااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا.......

هووووم .... فکر کن یک جورهااایی امروز حوس کرده باشی کاش شکیبایی بود و مادر برایت میخواند و تو کیف میکردی  ...و درست موقع خوابیدن از سر تنهااا یی میان شبکه گردی شبانه چشمت بیفتد  به قیافه ی جناب استاد با ان صدای پر کرشمه ی خمار که دارد فریاد میکند   ...ماااادر من

دلت قنج میرود و شاد میشوی و صد البته امیدوااااار که هنوز یک جاهایی پژواک صدایت میرسد به این کائنات همیشه.......!!!!!! با یک محاسبه سر انگشتی و دو دو تا چهار تای  ساده کاشف به عمل میاید برایت که همین کائنات همیشه ...!!!!.امشبه را دست به دست هم داده اند که یک جورهایی حالیت کنند که ......

 آری  

زندگی اب تنی در حوض چه ی اکنون است .......

ای غافل بی خرد بی جنبه

به همین سادگی و به همین خوشمزگی  برایم خاطره ات خاطره شد .......

بی تو در کلبه  گدایی خویش          رنجهایی کشیده ام که مپرس

حالا گیرم که چند ثانیه ای هم متنبه شده باشم .......

زان باده که در میکده عشق فروشند      ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش

الوعده وفااااااااااااااااااااااااااااااااااا

*رفیق میدونی چیه تا میام و بگم واژه هاااااا میماسن دست و دلم به نوشتن نمیره ..باور کن.......حنام رنگی نداره ......

این و داشته باش تا  بعدی و ....

تا نگردی اشنا زین پرده رمزی نشنوی       گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

میفهمی ........

در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید    زانکه انجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

.............چشم و گوش

از تمام رمز و رازهای عشق

جز همین سه حرف

جز همین سه حرف ساده میان تهی

چیز دیگری سرم نمی‌شود

من سرم نمی‌شود

                          ولی ...

راستی

         دلم

              که می‌شود!

                                      (امین پور)

*قریحه ی شاعری از ان نعمت هایییست که تا به مااا رسید سهمیه بندی شد .....بعدش هم نمیدانم چه شد که دست خالی روانه این دنیایم کردند

از حسادتم نقش میزنم .......

گاهی به معنای واقعی شاعر بودن میشود بزرگترین ارزویم !!!!

بماند که همان قدر هم از نوشتن بی زارم .....گمانم اگر قرار بود شاعر باشم  ..... شاعری بودم با اشعاری صوتی  ...البته فقط صوتی .....

*از این منی که این روزهااا همراهیم میکند خسته ام......خسته ....

بزرگی میگفت همه ی کارهااای بزرگ از ان جایی شروع میشود که ذهن ادمی تمااااااااام !!!!!

من به انتهاااای این راه رسیده ام ...میفهمی ......شروعم کن

*حس خوشی به اعداد زوج ندارم ....بی دلیلست .... ندارم دیگر ....از سالگرد تولدی که میرسد به یک عدد زوج هم .....م ت ن ف ر م

*فردا که بشود پس فردااااا  اندوه سالهای رفته راااااا لای بقچه ی از جنس اندوه میپیچم میگذارمش توی صندوق چه ی خاک خورده ی روزگاااار  بعد شروع میکنم ....تمرین توکل بر تو رااا

میخواهم ایمان بیاورم به این که اگر بخواهم میشود ....من میخواهم..... میشود ....بعد میخندم به مسیر اشتباهی که این همه سال میخواستم ثابت کنم اشتباه نبوده .....فرسایش تدریجی روح هزینه ی گزافی بود که دادم .......یک یک ......مساوی

*رفیق ۵ سالمان دعااا میکند ...قشنگ هم دعااامیکند .....امروز دعایم کرد خوب شوم ......خوب ...این راااا با چنان جدیتی میگفت که باورم شد یک چیزیم هست ......

رفیق جااان برای تو هم...گمانم این خالص ترین بود .....گشتم نبود ...نگرد نیست .....

نشد همینت را که خواندم همه ی سال گذشته اوار شد روی سرم ..........نشد همین

برایت حرف دارم ....خیلی ......

*فرض محااال که محاال نیست ....هست ...........

*شکر به صبر دست دهد عاقبت ولی            بد عهدی زمانه زمانم نمیدهد

با تمام وجود دلم میخواست یک جلد دیوان حافظ نفیس هدیه بگیرم .....گمانم ان وقت میشد یک جور دیگر تفال زد ....

هر چند چشم هااا را باید شست ......

*ز دست کوته خود زیر بالم                      که از بالا بلندان شرمسارم

مگر زنجیر موئی گیردم دست                   وگرنه سر به شیدایی برارم

اقااااااا .....گمانم من شما را دوست دارم ........

یا ثامن الحجج

*............دلتنگم ........

(نور )

               ( توبه )

                                 (مومنون )

*ان الله لسمیع علیم.

                               (انفال)

اگر به رنگ عقیقی شد اشک من چه عجب        که مهر خاتم لعل تو هست همچو عقیق

*بر ان سرم که ننوشم می و گنه نکنم 

                                                   اگر موافق تدبیر من شود تقدیر

همین

فکر کن...ادم  خیال کند این همان است که در رویا یک بار نه هزار بار تجربه اش کرده و حالا نه انقدر  واقعی ولی خوب ... قلقلکش بیاید که بگذار این بار از نگاه رفیقمان ببینیم اخرش چه میشود 

و نهیب پشت نهیب که باید تجربه هااا را تجربه کرد و غرق در ماجرااااا ...... یک آن.......برق برود

 ان وقت است که دلت میخواهد زمین و زمان را بهم برسانی و این حس کنجکاوی خود بیدار کرده را ارضا کنی !!!

اماااا دریغ ......باورت میشود که هر کس قهرمان قصه ی خودشست با پایان های بی نظیر که هرگز تکرار نمیشوند ....هرگز....گیرم که فهمیدی

*یا اصلا فکر کن ادم مدتهای مدید منتظر یک میل بسیار بسیار بسیار مهم باشد ...از ان میل هااا  که اخر دستگیرت میکند چه کاره ای و چه باید بکنی ... بعد پی این رفت امدهااا آن هم با هزار بدبختی عصر جمعه چشمت به جمال میل باکس تزئیین شده با یک عدد گل زرد و سرخ بیفتد در حال ذوق مرگی دل تو دلت نباشد که اخر میشود بشود ایاااااااا؟؟؟که بعد از گذراندن هفت خان رستم میرسی به یک عدد میل با نون اضافه ......از هر چه ذوق مرگیست سیر میشوی دیگر

این جاست که با لب و لوچه ی اویزان یاد امتحان درس نخوانده و دل گندگی های چند ماه اخیر از همه ی زندگی سیرت میکند

*این موقع هااا بود من بودم و یک کل شکل گرفته که کمی بعد تر از ناچاریم به جزءش رضایت دادم و عجیب که تو هم ...بعد همه چیز شد این ..............

*ادم خوب بود هر وقت میخواست پرنده میشد ...قد اینجا تا حرم

بعد مثل همیشه ام

 راه کج میکردم از همه ی اضطراب هااا..........

به رواق حضرت خدیجه که میرسیدم کز میکردم ان کنج  همیشگی و من بودم و تو ...و چقدر خوب است ادم همیشه اش گوش شنوایی باشد ..... یک چیزهایی را فقط میتوان به تو گفت ...فقط

بعد میان غوغاهای دلت  یاد چیزهایی کنی ...... راه بیفتی میان ازدحام زائریین تکیه ات به در باشد و نگاهت به ایینه هااا و از دلت بگذرانی ....از کدوم ستاره میبینی منو ....بعد سیل جمعیت ببردت به ته نیاااااااز

پ ن : فرصت رفته حسرت به ارمغان میاورد .........بی لیاقتی شاخ و دم ندارد ...دارد ؟؟؟؟؟؟

پ ن:قرار بود این روزهاا هزینه ی چیزی باشد که نشد ...پس انداز کدام خواسته ام بود ؟؟؟

وای به ان روز که من بخواهم و تو نخواهی ...تو بخواهی و من نخواهم

*یکی یک جایی میگفت خدا انقدر هااا سرش شلوغ نیست که تو را نشنود ..........گمانم شمااااا هم...............من این را باور کردم

حسم میگوید ارامش پس این طوفان خیلی هم دور نیست ....شاید همین نزدیکی

یا نور دیده ی رسول .

چه اسفندها....آه !

چه اسفندها دود کردیم !

برای تو ای روز اردیبهشتی

که گفتند این روزها می رسی

                                      از همین راه !

                                                                 *امین پور*

اقای ندیده ام .....

.............................................................................................

*و اوفوا بعهد الله اذا عاهدتم و لا تنقضوا الایمان بعد توکیدها

و قد جعلتم الله علیکم کفیلا ان الله یعلم ما تفعلون *     

                                   ( نحل ایه ی ۹۱ )

ان عهد ...........

باختم ......همه چیز را ...قبل از خط پایان

دور از رخ تو دم به دم از گوشه ی چشمم   سیلاب سرشک امد و طوفان بلا رفت .....

ماهی غمگین این روزهااااااااااااااااااا

از غمت غمگینم

تنها میشود گفت

روحشان شاد و قرین ارامش ابدی

*شما هم اگر شد فاتحه ای نثار روح نازنینش کنید ممنون میشوم ....

یا حق

پیراهن صبر بر تن کردم که محنت را چاره چون ان نباشد .

                                                                                       بیهقی

................

حرفی بزن

کاری بکن

هیچ فکر کرده ای یکی از ان سیلی هایت را اگر نثارم کنی به هیج جا برنمیخورد

جز این که من باور میکنم هنوز میفهمیم

این سکوت تو اخر مرا به قهقهرای ان چه که نبایدمیکشاند

از ما گفتن .......

ادم که کاسه ی صبرش لبریز شود ......خیلی کارها میکند ........ادم است دیگر

شک میکند .....حتی به قانون نانوشته ی ......

گاهی هم به سیلی رضایت میدهد ........

*کامنت  هیچ بنی بشری برایمان باز نمیشود وب ها هم با کلی التماس

تنها جایی هم که فارسی نوشتن برایم تحریم نیست همینجاست و بس

به لطف رفقا کاشف به عمل امد وب ما هم برای هیچ بنی بشری باز نمی شده

با کسر پست اخر گمانم همه چیزامده باشد سر جایش 

* کسی این طرفها از پیرمرد خطاط  خیابان کرمان تهران حوالی بیمارستان مردان خبری دارد ایاااااااا؟؟؟؟؟؟

یک اتلیه ی خط و نقاشی تنگ و تاریک داشت با کلی خاطره برایم

عطر نان قندی هااااای راه .......

خط مشق های ......

*ویژه

رفیق از حج امده.............

برای تو ...

یوسف گم گشته باز اید به کنعان غممخور    کلبه ی احزان شود روزی گلستان غممخور

ای دل غم دیده حالت به شود دل بد مکن     وین سر شوریده باز اید به سامان غممخور

.........

همه چیز یک جور دیگرست نه .......

خوب ..خوب خوب

ممنون یک دنیاااااااااااا بابت همه ی ......

حجت قبول

قبول

قبول

از قیل و قال مدرسه حالی دلم گرفت            یکچند نیز خدمت معشوق و می کنم

*جناب حافظ خواهش .....

 میشود این  ایام امتحانات مراعاتمان را بکنید بگذارید سرمان به درس و مشقمان گرم بماند  

 میدانید که .....

پای ما لنگست و منزل بس دراز           دست ما کوتاه و خرما بر نخیل

نیتیجه ی اخلاقی :ما همان به که از او نیک نگه داریم دل ....

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم     بهار توبه شکن میرسد چه چاره کنم

کریمه ی اهل بیت میشود یک نگاه به دل خسته ی ما کنید

سلام بی جواب  نمیشود که !!!!!!!میشود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

السلام علیک یا .......

برین جان پریشان رحمت ارید .......

همتم بدرقه ی راه کن ای طایر قدس     که درازست ره مقصد و من نوسفرم

*..................

خرم ان روز کزین مرحله بندم بار           وز سر کوی تو پرسند رفیقان خبرم

*عشقم گرو ............

تمام که شد من یک سفر مهمان تو

*میشود فردا سر قرارمان یک هوا عطر بیاوری

 یک شاخه یاس ......رازقی

من مست وعده های داده ام

طمع به قند وصال تو احوال دلم شکر شکن کنم  

شب گذشته لذت تازه ای اختراع کردم

چون خواستم برای اولین بار آن را شروع کنم فرشته و شیطانی را دیدم که بر در خانه برای تعریف از تفریح من با هم میجنگیدند

اولی با کمال قدرت فریاد میزد

گناهی مرگبار است ....

دومی به او اعتراض میکرد و با صدائی بلندتر از صدای او میگفت

نه؛به جان خودم عین ثواب است.

(جبران خلیل جبران )

بعضی چشم ها مستند بعضی هاشان هوشیار

بعضی هاشان غم دارند زیاااااااااااااد

 با بعضی هاشان میشود خندید قاه قاااااااااه

بعضی ها را افریدند برای انتظار که کی و کجا کلون دل را به صدا در میاورد خدااااااااااااااااا

بعضی هاشان سردند سرد سرد بعضی ها گرمند گرم گرم

بی تملغ بی تمنا

بعضی ها را باید شست یادشان داد جور دیگر باید دید

بعضی هاشان  میچرخند زیااااااااااااااد خیلی زیاااااااااااااد

بعضی ها سوالند بی جواب ................

بعضی هاشان خط خطیند چرااااااااا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

گم شده اند میان رنگ هااااااااا 

بعضی چشم هااااااا..............

چشم ها حرف دارند... گاهی

گرفتار میشوند ...شاید

میفهمند ...حتماااااااااااااااااااا

 چشم ها هیچ گاه دروغ نمیگویند ........قطعااااااااااااااااا